Parcours

Drie wondermooie routes door het Hageland.

We care about cycling

Vanuit Baal (Sven Nys Cycling Center) trekken we voor alle afstanden, waaronder ook de 60 km, onmiddellijk zuidwaarts richting Holsbeek. Na een eerste gravelstrook richting de Demer nemen we de eerste offroad klim, die van de Moedermeule. Na een welverdiende afdaling kan je gedurende enkele kilometers op adem komen totdat we in Holsbeek één van de mooiste gravelhellingen van de streek nemen, de Meidries. Wat ons betreft een heerlijke klim, met een fenomenaal uitzicht als je aan de top de bocht naar links neemt. Na een lekkere afdaling richting Kortrijk-Dutsel wacht de volgende helling, de Putstraat. Deze helling heeft een onverharde aanloop en gaat later over in kasseien.

Enkele kilometers later zie je de volgende lekkernij recht voor je in de verte liggen, het Troostembergbos, waar we een prachtige lus doorheen maken. Vlak na de passage door dit sprookjesachtige bos maken we ons op voor de gravelstrook van de Gempemolen waar we aan de verleiding weerstaan om op het terras te gaan zitten, of toch niet? Vooraleer we verder richting Houwaart fietsen, bedwingen we eerst nog ‘de holle weg van de golf’. Deze klim, ook gekend als de Oude Diestsebaan, loopt dwars door het golfterrein van Sint-Joris-Winge. Telkens als je denkt dat je hier boven bent, volgt er nog een stuk uitloper. Deze helling lijkt eindeloos!

Na de passage door Houwaart zien we vlak voor ons de bekende Hagelandse wijngaarden liggen. Deze laten we in dit geval rechts liggen maar we nemen wel een klim op dezelfde heuvelrug richting de gravelstroken langs het Mostingbos. Hierna splitsen de routes van de 100 km en de 130km zich af van de 60 km.

De kortste route brengt ons verder naar het Tienbunderbos in Rilaar. In dit bos leerde een zekere Roland Liboton alle kneepjes van het vak. Het uitzicht over Rillaar is wondermooi. Hierna zetten we koers naar de Demer in Langdorp waar we enkele kilometers op het gravelpad naast de rivier fietsen. Na de passage door Aarschot volgen er nog enkele onvermijdelijke gravelwegen om zo naar Baal terug te keren.

De route van 100 km neemt net vóór het Tienbunderbos de afslag richting Tielt-Winge. Wie Tielt-Winge zegt, zegt automatisch ook Vlooybergtoren. Deze toren is dankzij ‘de Callboys’ in een mum van tijd de bekendste toeristische attractie van het Hageland geworden. De klim er naar toe is zeer mooi en volledig gravelproof. Eenmaal boven geniet je andermaal van het geweldige uitzicht. Even verder splitst de 130 km zich af naar het zuidelijke gedeelte van het Hageland. De route van de 100 km zet koers richting Bekkevoort waar het nog enkele keren pittig op en af gaat, uiteraard grotendeels op onverharde paden en wegen.

Na het kruisen van de E314 passeren we het Prinsenbos, één van de gravelstroken uit de profkoers ‘Dwars door het Hageland’. De volgende halte op het parcours kennen we ook van deze profkoers, de schitterende Demerdijk tussen Diest en Zichem waar de Maagdentoren op je wacht. Vanaf hier gidst de Demer ons verder naar de finish. Onderweg ligt er wel nog heel wat lekkers te op ons te wachten. Zo nemen we ook nog de Demerbroekstraat, goed voor 5 km pure onversneden gravel, en de Bosberg, de laatste helling van de dag. Het is hier in Langdorp na de Bosberg dat de route van 60 km samenvloeit met die van de 100 km.

We care about cycling

Het parcours van 130 km neemt eveneens net vóór het Tienbunderbos de afslag naar Tielt Winge om de Vlooybergtoren aan te vatten. Na deze Vlooybergtoren splitst deze route zich af voor een extra lus waarin we nieuwe oorden op zoeken. Vanuit Meensel-Kiezegem, de geboorteplaats van de enige echte kannibaal Eddy Merckx, trekken we via de door fruitbomen omgeven Tramstraat naar een minder bekend stuk van het Hageland. Onbekend, is onbemind!

Maar liefst 15 gravelstroken volgen elkaar in sneltempo op totdat je terug aansluit op de route van de 100km en zo naar de finish rijdt. Het allermooiste gedeelte van deze lus is het gedeelte in de buurt van de E314. We nemen een klim die iedereen kent maar waar zelden iemand op rijdt, Pannenhoef. Je ziet deze klim namelijk liggen vanaf de autostrade als je van Leuven naar Limburg rijdt vlak na de afrit Bekkevoort. Het eerst stuk van de klim is geasfalteerd, op het einde gaat dit over in gravel. We naderen op deze plek de windmolens langs de autostrade en op het hoogste punt hebben we een prachtig zicht op Limburg. Bij helder weer kan je verschillende mijnterrils en de skylines van Genk en Hasselt spotten.

We care about cycling

Van boven op de top nemen we de duik naar Diest dat we in de verte voor ons zien liggen. Net voordat deze lus terug aansluit op de route van de 100 km aan het Prinsenbos, ligt er nog een uitsmijter te wachten, de Galgenberg. Een korte maar lastige kasseiklim die overgaat in grind met een pittige uitloper. Zeker als je al wat energie hebt verspeeld, is het hier op de tanden bijten!

Tijdens Grit! Gravel Fest passeer je heel wat toffe hotspots en leuke plekjes van het Hageland. We raden je aan om helemaal in de omgeving op te gaan en te genieten van alles wat je op je weg tegen komt.